uznanie administracyjne

Uznanie administracyjne

Petent, w starciu z machiną urzędniczą, bywa czasem jak pyłek między trybami zegara. Na szczęście jednak, stosowne przepisy regulują zasady funkcjonowania organów administracji. Mimo dysproporcji, między obywatelem a urzędem, ten pierwszy z reguły ma możliwość przymuszenia machiny do wydania prawidłowej decyzji. Nie zawsze zatem obywatel zdany jest na łaskę i dobry humor pani/pana z okienka.


Dzieje się tak, gdy stosowny przepis prawa nie pozostawia urzędnikowi swobody co do obowiązku wydania, jak i treści danej decyzji. Zazwyczaj, powyższe dotyczy spraw związanych z wystawieniem określonych zaświadczeń, czy dokumentów.

Pewna kategoria spraw, obarczona jest jednak piętnem nieprzewidywalności. Niektóre z przepisów prawa przewidują bowiem, że decyzja w danej sprawie zostać wydana może, ale nie musi. Jest to tak zwane uznanie administracyjne. I o tym w dzisiejszym wpisie na blogu słów kilka.

Oczywistym jest, że niektóre sprawy ciężko jest zamknąć w kanwach sztywnego przepisu. Czasami zachodzi zatem konieczność odwołania się do pojęć ogólnych, jak np. zasad słuszności, czy innych tzw. klauzul generalnych. Przykładem mogą być np. przepisy umożliwiające umorzenie zaległości wobec funduszu alimentacyjnego. Życie potrafi napisać tysiące różnych scenariuszy, obiektywnie uzasadniających taki wniosek. Nie jest możliwym stworzenie przepisu, który enumeratywnie wyliczałby sytuacje, gdy uzyskanie decyzji w tym przedmiocie jest zasadne, a który jednocześnie byłby po prostu słuszny.

W tej sytuacji, ustawodawca pozostawia urzędnikowi pewną swobodę działania. Nie oznacza ona jednak dowolności w podejmowaniu decyzji. Doktryna i orzecznictwo podkreśla, że tego rodzaju sprawy, tj. oparte właśnie na uznaniu administracyjnym, wymagają de facto znacznie większej wnikliwości, i głębszego zbadania, aniżeli sprawy, których sposób rozstrzygnięcia został sztywno wskazany w ustawie.

Podsumowaniem tego wątku może być fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 27.XI.2013 r., sygn. II SA/Po 709/13: “Pozostawienie organowi możliwości działania w ramach uznania administracyjnego powoduje, że obowiązkiem organu jest ustalenie okoliczności faktycznych sprawy, celem ustalenia, czy ewentualne wydanie decyzji administracyjnej, będzie służyło realizacji celów określonych w ustawie. Podkreślenia wymaga, że to indywidualna i konkretna sprawa administracyjna wyznacza organowi administracji publicznej granice korzystania z uznania administracyjnego. Innymi słowy, działając w ramach uznania administracyjnego konieczne jest każdorazowe dokonanie oceny, czy okoliczności faktyczne sprawy przemawiają za skorzystaniem z uprawnienia organu, i wydaniu decyzji korzystnej dla wnioskodawcy.”.

Udostępnij

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email